W trzyczynnikowych doświadczeniach polowych badano: obsadę roślin (7 i 9 szt./m2), zbiór w trzech terminach (dojrzałość mleczno-woskowa, woskowa i początek pełnej) oraz trzy wysokości ścinania roślin (15, 40 i 65 cm). Badania prowadzono w latach 1996-1997 z kukurydzą „stay green” odmiany ‘Greta’. Po zbiorze rośliny zakiszano w workach foliowych, w dwóch wariantach rozdrobnienia. Po trzech miesiącach kiszonkę wybierano i określano jej jakość, skład chemiczny oraz wielkość strat. Zawartość suchej masy w roślinach kukurydzy (przed kiszeniem) mieściła się w granicach od 259 do 347 g/kg. Dojrzałość oraz wysokość ścinania wywarły największy wpływ na zawartość suchej masy w surowcu i kiszonce oraz skład chemiczny kiszonki. Przy wyższym cięciu w suchej masie kiszonki wzrastała zawartość białka ogólnego, tłuszczu surowego i związków bezazotowych wyciągowych, natomiast ilość włókna surowego i popiołu surowego zmniejszała się. Wzrost zawartości suchej masy w surowcu wpływał na liniowe zwiększanie się wartości energetycznej kiszonki oraz spadek zawartości w niej białka strawnego. Jak wykazały badania, również dla odmiany nowej generacji typu „stay green” zawartość suchej masy w surowcu do kiszenia jest dobrym miernikiem odzwierciedlającym zawartość składników pokarmowych i wartość energetyczną kiszonki.
Pełen tekst dostępny w języku polskim w formacie Adobe Acrobat: http://www.npt.up-poznan.net/tom3/zeszyt2/art_65.pdf
Kowalik I., Michalski T., 2009. Zawartość suchej masy w surowcu jako szacunkowy wskaźnik wartości pokarmowej kiszonki z kukurydzy. Nauka Przyr. Technol. 3, 2, #65.
Ireneusz Kowalik
Ireneusz Kowalik
Instytut Inżynierii Rolniczej
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
ul. Wojska Polskiego 50
60-625 Poznań
Poland
e-mail: ikowalik@up.poznan.pl